Putujući svetom sigurno ćete svuda susresti adventiste. Adventističku crkvu možete naći iznad arktičkog kruga u Norveškoj, kao i blizu južnog rta u Čileu u Južnoj Americi; u Hong Kongu, u Lagosu ili u San Francisku. Adventiste ćete naći u Parizu, Beogradu, Novom Sadu, Zagrebu, Jerusalimu, Sidneju, Tokiju i u desetinama hiljada drugih mesta na čitavoj planeti. Gotovo svuda u svetu postoje adventisti.
Tokom perioda od samo sto i pedeset godina Adventistička crkva se iz grupe predanih istraživača Biblije razvila u zajednicu koja je u celom svetu premašila nekoliko desetina miliona vernika, uz milione drugih koji Adventističku crkvu smatraju svojim domom.
Koristeći se svim postojećim medijima, poruka Adventističke crkve se danas čuje na 853 jezika. U 204 zemlje sveta ova crkva zapošljava preko 190.000 ljudi u evanđeoskim, pastoralnim, obrazovnim i pomoćnim službama svog sveopšteg poslanja.
Pojam adventisti sedmog dana (napomena: crkva je registrovana u SAD kao Crkva adventista Sedmog dana dok je na prostorima bivše Jugoslavije registrovana kao Hrišćanska adventistička crkva) govori o dva važna verovanja. Reč advent znači dolazak – adventisti su ljudi koji iskreno veruju u skori drugi dolazak Isusa Hrista. Izraz sedmog dana odnosi se na dan koji adventisti smatraju sedmičnim praznikom, a to je sedmi dan u sedmici, Subota.
Učenje Svetog pisma o povratku Spasitelja, Gospoda Isusa Hrista, koji ima najviše mesto u njihovom obožavanju, koje je On ostavio Apostolskoj crkvi, ali i svim hrišćanima, zauzima posebno mesto u njihovom životu. Vreme u kome će se Isus vratiti na Zemlju po svoje sledbenike bilo je pitanje koje su postavili sami Isusovi učenici, u vreme Njegovog boravka na našoj Zemlji. Budući da se On nije vratio tako brzo, kako su očekivali prvi hrišćani, uzvišena ideja počela je da gubi važnost u hrišćanskom svetu. Rađanjem protestanskog pokreta ponovo je oživela misao o Hristovom povratku, jer su vernici počeli da se vraćaju biblijskom učenju.
Veliki fizičar i naučnik Isak Njutn (1642-1727) bio je među prvim značajnim istraživačima vremena i proročanstva o povratku Isusa Hrista.
Posebno mesto u tom smislu imalo je proročanstvo proroka Danila zapisano u osmom poglavlju u 14. stihu njegove knjige u kome je najavljeno očišćenje nebeske Svetinje po isteku dve hiljade i trista godina. Veliki broj tumača ovog proročanstva, pa i sam Isak Njutn, složili su se da ovo proročanstvo doseže do sredine devetnaestog veka. Vernici iz različitih Crkava okupili su se u to vreme oko tog značajnog saznanja da će se Isus uskoro vratiti na Zemlju. Mnogi čekaoci bili su obeshrabreni kada je došao i prošao najavljivani dan Hristovog povratka, a On se nije pojavio na nebu. Svi ovi događaji iznedrili su poseban pokret revnosnih istraživača Biblije nastao od vernika koji su poticali iz različitih Crkava. Među značajnim imenima treba spomenuti kapetana Josifa Betsa, Jakova i Elen Vajt, spisatelje koji su imali značajan doprinos u razvijanju Crkve koja se rađala.
Tako je nastala nova hrišćanska crkva protestanskog usmerenja koja je 1863. godine uzela ime Seventh day adventist church – Crkva adventista Sedmog dana. Sam naziv ukazuje na to da osim naglaska da su hrišćani koji čekaju da se Isus vrati, oni čekaju da se vrati i vreme u kome će Subota kao sedmični dan, dan odmora i uspomena na Božje stvaralačko delo dobiti odgovarajuće mesto koje treba da ima u životu svih hrišćana.
U Evropi se u to vreme brzo umnožava broj vernika ove Crkve, koji su istinu o Suboti kao uspomeni na stvaranje prihvatili na prelazu iz 19 u 20. vek, kao i odani hrišćani na našim prostorima u Banatu i Bačkoj, a ubrzo i u drugim krajevima. Prve crkve organizovane u Kumanima i Mokrinu, postale su temelj razvoja Hrišćanske adventističke crkve, koja na našim prostorima u ovom trenutku ima nekoliko stotina hramova u kojima se okupljaju njeni vernici.
U većini evropskih zemalja Adventistička crkva je organizovana na nacionalnom nivou, sa sopstvenim vođstvom. Postoje dva sedišta koja koordiniraju rad u Evropi – jedno u Bernu u Švajcarskoj, a drugo u Sent Albansu u Engleskoj. Adventistički pastori školuju se u obrazovnim ustanovama u Evropi. Tri od njih (u Engleskoj, Francuskoj i Njemačkoj) pružaju mogućnost sticanja najviših teoloških diploma.
Kao susedi i miroljubivi građani, adventistički hrišćani razvijaju dobre odnose i učvršćuju zajedništvo s ljudima svih narodnosti, rasa, jezika, kultura i religiskog opredelenja. Postojeće razlike u verovanju, narodnim običajima i istoriji jednog naroda ne smeju da prouzrokuju netrpeljivost i mržnju. Naprotiv, ta raznolikost treba da doprinese lepoti i bogatstvu života i postojanja celokupne ljudske porodice. Bog voli sve ljude i „želi da se svi ljudi spasu i dođu u poznanje istine“. To je osnovna biblijska poruka sa stranica evandjelja.
Adventistički hrišćani zato poštuju i obavljaju svoje građanske i društvene obaveze, motivisani božanskom ljubavlju i nesebičnim uvažavanjem bližnjih.
